Lieve bezoeker,
Welkom op de website van ’t Bogaertje . Wat fijn dat je de weg naar hier gevonden hebt – virtueel of in het echt. Deze plek, onze feestzaal, is geen groots complex of strak concept. ’t Bogaertje is iets kleiners, iets zachters. Een plek waar ooit een mooi verhaal begon….
Ik wil graag iets met je delen. Iets wat misschien niet meteen opvalt, maar dat voor mij veel betekent: het logo van ’t Bogaertje. Want daar zit mijn verhaal achter. Ons verhaal.
Toen ik deze zaal onder handen nam, wou ik geen naam of beeld dat zomaar ‘mooi’ was . Het mocht niet iets afstandelijks zijn. Het moest kloppen met wie ik ben, met wie Luc was en waar we samen voor stonden. Echtheid en warmte.
De treurwilg in het logo kwam niet toevallig. Jaren geleden vroeg Luc me op een dag: ‘ Bolle, wat voor boom wil je in de tuin?’ Zonder twijfelen zei ik : “een treurwilg’.
Luc kreeg het bijna, hij vond dit 1 van de vuilste bomen die er waren, maar toch kreeg ik er drie. En één daarvan werd onze liefdesboom.
Voor mij staat de treurwilg symbool voor herinnering en kracht. Hij buigt, maar breekt niet. Hij herbergt stilte en schoonheid tegelijk – net zoals de momenten die we hier willen laten ontstaan. Groot in het klein. Puur , zacht en echt.
De ladder in het logo hoort ook bij dat verhaal. Luc bracht ze mee uit zijn afbraakwerken. Decoratie voor de feestzaal. Het was uit een oude stal dat hij ze meegenomen had. En ik weet nog dat ik dacht: ” Wat hier ontstaat, wordt gebouwd op wat ooit was.”
Die ladder staat nu voor mij symbool voor groei, verbinding en voor mensen die hun sporen nalieten – zichtbaar of onzichtbaar.
En sommige herinneringen geef ik een plek in de zaal zelf. Misschien zie je ze staan: 13 rode rozen , één voor elk jaar dat Luc aan mijn zijde was. En sinds zijn heengaan zijn er 3 witte rozen bij gekomen – voor elk jaar dat ik hem mis, maar ook blijf voelen. Ze staan daar niet zomaar . Ze zeggen stil wat woorden soms niet kunnen.
Het logo werd met de hand getekend, in zachte lijnen en natuurlijke kleuren. Geen strak design, maar iets dat ademt. Net zoals ’t Bogaertje dat doet. De slogan ” Waar herinneringen groeien” staat er niet toevallig onder – het is een fluistering van wat ik je hier hoop te laten ervaren.
De naam ’t Bogaertje is een herinnering aan Luc zijn mama, die hier veel werk verzet heeft . Ze stond altijd aan Luc zijn zijde: ‘ Noëlla Bogaert’.
Of je nu komt vieren , rouwen , liefhebben of met welke reden ook:
Weet dat je welkom bent.
Met alles wat je meedraagt.
En dat je hier iets mag achterlaten dat blijft….
Een mooie herinnering.
Liefs,
Wendy